การที่จิตไหลไปคิดอยู่เสมอแสดงว่า จิตไม่มีกําลังของสมาธิ ทําให้ไม่นิ่ง วิธีการแก้คือให้ นั่งสมาธิแบบสมถะ(เพ่ง)ไปที่ลมหายใจ หรือจะตามรู้ลมแบบเพ่งไปที่ลมหายใจก่อนในช่วงแรกเพื่อให้จิตตั้งมั่น พอจิตเริ่มมีกําลังของสมาธิดีขึ้น จิตจะวอกแวกได้น้อยลง จากนั้นค่อยเลิกเพ่งลม เปลี่ยนมาพิจารณารู้สึกตัวไปกับลม ให้แค่สัมผัสรู้ เพื่อเจริญวิปัสสนา หรือเจริญวิปัสสนาแบบที่เคยทํา กับวิธีแก้อีกอย่างหนึ่ง คืออย่าเพึ่งไปดูจิต เพราะวอกแวกเกิน ให้ตามรู้ตามดูแต่กายเพียงเท่านั้น โดยรู้สึกตัวกับการขยับกาย การตามรู้กาย กายมีนามรูปทําให้จับต้องได้เห็นได้ง่าย และที่สําคัญการรู้สึกตัวกับกาย ขณะนั้นใจอยู่ที่ฐานกาย มันเป็นการยึดฐานไว้อ่อนๆในตัวมันเป็นการสร้างกําลังของสมาธิไปในตัวอยู่แล้ว และเมื่อเราดูกายได้คล่องๆ มันจะปรับเปลี่ยนมาเห็นมาดูจิตได้เองครับ เราจะเริ่มเห็นจิตมากขึ้นไปเองโดยที่ไม่ได้ไปพยายามเห็นพยายามดู อีกอันครับ เวลาดูจิตเมื่อความคิดเกิดให้รู้ รู้แล้วให้ละไปเลยครับ ถ้าไม่ละจะไหลไปกับความคิดเป็นคิดรู้ ไม่ใช่รู้แล้ว วิปัสสนาจะไม่เกิดเพราะไปยึดที่จะรู้แบบยึดไว้ไม่ปล่อยอันนี้ก็ไม่ถูกหลักครับ ให้รู้แล้วปล่อย แค่ รู้ รู้ รู้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น