คนเรามีทุกข์อยู่สองส่วน
ส่วนแรกคือ ‘ทุกข์จริง’
ส่วนที่สองคือ ‘คิดว่าทุกข์’
.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
เมื่อโดนวัตถุกระทบให้เจ็บตัว
หรือกระทบหูตาให้สะเทือนใจ
อันนั้นเรียกว่า ‘ทุกข์จริง’
แต่วัตถุกระทบตัว
กระทบหูตาได้ไม่ค่อยนาน
ฉะนั้น ความน่าจะเป็นคือ
ความทุกข์น่าจะหายไปอย่างรวดเร็ว
.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
แต่คนส่วนใหญ่ทุกข์นานกว่านั้น
แสดงว่าพ้นจากการถูกกระทบ
ยังมีอะไรอีกอย่างหนึ่งรักษาความทุกข์เอาไว้
และสิ่งนั้นจะเป็นอะไรไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ ’ความคิด’
ถึงไม่มีอะไรกระทบตัวเลย
แค่ฝังใจเชื่อว่าตัวเองไร้ค่า
เฝ้านึกแต่ว่าตัวเองจะไม่ได้อย่างใจ
หรือพร่ำรำพึงว่าตัวเองไร้โชควาสนา
เพียงเท่านี้ก็เรียก ‘คิดว่าทุกข์’ ได้แล้ว
.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..
สรุปคือ เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตคนเรา
ไม่ได้แย่เพราะทุกข์จริง
แต่แย่เพราะคิดว่าทุกข์
หากจะตั้งเป้าเอาชนะทุกข์
ก็ต้องยกระดับ ‘ความฉลาดทางการคิด’
ขึ้นไปเป็น ‘ความฉลาดทางอารมณ์’
แล้วเข้าถึง ‘ความฉลาดทางจิต’ กันต่อไป!
_______________
ที่มา : หนังสือฉลาดทางจิต
โดย ดังตฤณ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น