ต่างจิตก็ต่างใจ สัจธรรมจึงแปรเปลี่ยนตามใจที่ยึด
สัจธรรมที่เราอ่านฟัง จะแปรเปลี่ยนตามขณะแห่งวาระจิตของเรา ดังนั้นแม้เป็นสัจธรรมบทเดียวกัน แต่เราอ่านฟังต่างช่วงเวลากันจึงให้ความหมายได้ลึกซึ้งแตกต่างกัน ยิ่งเป็นคนละคนกันก็ยิ่งต่างจิตต่างใจกันมากยิ่งขึ้น ก็จะยิ่งตีความหมายแตกต่างกันออกไปมากยิ่งขึ้น เมื่อไหร่ที่เข้าถึงความจริงได้ จึงเห็นความจริงแท้ๆแห่งสัจธรรมนั้น แม้ต่างคนกันก็เป็นความหมายในเนื้อความเดียวกันแห่งสัจธรรมนั้นๆ หมดแล้วซึ่งสมมติ เห็นความจริง
การตีความหมายของแต่ละวาระจิตนั้นแตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลาแม้เป็นคนเดียวกัน หากยิ่งต่างคนก็ยิ่งต่างกันมากขึ้นไปอีก ใจเราเองยังแปรผัน จะให้ใจคนอื่นมาเหมือนเราได้อย่างไร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น