“...คนใดทำให้รู้แล้ว ต้องรู้ได้หมด
เพราะว่าธรรมะอันนี้มันอยู่กับคน
ทำให้ทุกข์-ให้สุข...มันขึ้นอยู่กับคน
ต่างแต่ว่า ‘คน’ นั้น มันมีสติปัญญาแตกต่างกัน
เรื่อง สูง-ต่ำ ดำ-ขาว ต่างกัน
แต่ว่า ‘เรื่องธรรมะ’ นั้น...ไม่มีต่างกันเลยแม้นิดเดียว
ถ้ารู้...ก็รู้อันเดียวกันนี้หมดทุกคน
ยุคพระพุทธเจ้า...ท่านก็รู้ธรรมะอันนี้
สาวกของพระพุทธเจ้า...ท่านก็รู้ธรรมะแบบนี้
ผู้รู้เดี๋ยวนี้...ก็รู้ธรรมะแบบนี้
ท่านจึงว่า ‘พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ต้องเคารพพระธรรม’
เคารพพระธรรมนั้น หมายถึงว่า
จะต้องไปกราบไปไหว้อยู่อย่างนั้นหรือ ?
เปล่า...ไม่ต้องไปกราบไปไหว้อันใดดอก
‘เคารพพระธรรม’ นั่นก็หมายถึง ‘การอยู่กับการกระทำ’ นั่นแหละ
ไม่พูดผิด-ไม่ทำผิด นั่นแหละ...ท่านเรียกว่า เคารพพระธรรม เคารพมันไว้
เคารพตัวของเรานี่แหละ...ทำดี-พูดดี-คิดดี ‘อย่าให้ทุกข์เกิดขึ้น’
ท่านเรียกว่า ‘เคารพ’
ไม่ใช่ไปกราบ-ไปไหว้
ที่ไปกราบ-ไปไหว้...นั้นมันอีกเรื่องหนึ่ง ท่านเรียกว่า ‘กาย’
อันนี้เป็นวัตถุภายนอก...คนมองเห็น
ตัวเคารพพระธรรมจริง ๆ นั่นคือ
‘เราเห็นตัวเรานี่...ไม่ให้มีทุกข์เกิดขึ้นนี่’
ถ้าทุกข์เกิดขึ้นแล้ว...มันเป็นอย่างไร ?
โอ้! ก็อย่างว่า...นั่นแหละ ‘ทุกข์’
ท่านจึงว่า ‘ศึกษากับธรรมชาติของมันจริง ๆ’
ธรรมชาติมันสร้างมาให้แล้ว
ยกตัวอย่าง...หมู่เพื่อนนั่งฟังผมพูดอยู่เดี๋ยวนี้ ขอถามหน่อย
หลวงพ่อเทียน : เป็นอย่างไร...จิตใจของหมู่ท่านในขณะนี้ ?
พระ : ซื่อ ๆ อยู่
หลวงพ่อเทียน : เอ้า! ใครเป็นอย่างไรบ้าง ว่ามาเลย
หมู่นั้นล่ะ...เป็นอย่างไรจิตใจ ?
พระ : เฉย ๆ อยู่
หลวงพ่อเทียน : ไปทำอย่างไรให้มัน ?
พระ : ไม่ได้ทำอะไรครับ
หลวงพ่อเทียน : นี่แหละ จึงว่า...ธรรมชาติมันสร้างให้จริง ๆ
แล้วไปทำการทำงานจะได้ไหม
ถ้ามันเฉย ๆ อยู่อย่างนี้ ?
พระ :ได้ครับ
หลวงพ่อเทียน : แล้วจะเหนื่อย จะล้าไหม ?
พระ :ไม่เหนื่อย ไม่ล้าครับ
หลวงพ่อเทียน : แน่ะ! แล้วทำไมถึงไม่อยากทำ ไม่อยากปฏิบัติ
ไม่อยากศึกษา...ทำไม ?
พระ : --- (ไม่มีใครตอบ) ---
หลวงพ่อเทียน : เพราะเราไม่เข้าใจ...เราไม่เข้าใจ
เมื่อเราไม่เข้าใจแล้ว...ก็เลยเกิดความไม่รู้ขึ้น
‘ของน้อย ๆ’...คำสอนของพระพุทธเจ้า สอนน้อย ๆ ...รู้เลย
‘ของสบาย ๆ’...แล้วก็รู้เลย
‘ของสั้น ๆ’...ท่านว่า ‘อึดใจเดียว...ทำได้เลย’
จึงว่า วัฏสงสารยืนยาวนาน...เพราะคนไม่รู้
วัฏสงสารที่ชื่อว่า นอนไม่หลับ...กลางคืนมันก็ยาว
การเดินทางก็ยาวไกล...ไม่ถึงง่าย
ทีนี้ ถ้าเราทำอย่างนี้อยู่ (เราเห็นตัวเรา...ไม่ให้มีทุกข์เกิดขึ้น)
มันไม่ยาว-ไม่สั้น ไม่อะไรทั้งนั้น...มันเฉย ๆ อยู่
ลักษณะอย่างนี้แหละที่พระพุทธเจ้าท่านสอนว่า
‘ควรศึกษา-ควรฝึกหัด’
เมื่อรู้แล้วก็ต้องสอนกันต่อไป...”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น