ในทางปฎิบัติที่ว่า "ปฎิบัติจิตปฎิบัติใจ" โดยให้ใจอยู่กับใจนี้
คือให้มีสติกำกับใจให้เป็นสติถาวร
ไม่ใช่เป็นสติคล้ายหลอดไฟที่จวนจะขาด
เดี๋ยวก็สว่างวาบ เดี๋ยวก็ดับ เดี๋ยวก็สว่าง
แต่ให้มันสว่างติดต่อกันไปตลอดเวลา
เมื่อสติมันติดต่อกัน เป็นสัมมาสมาธิ
คือประกอบด้วยความตั้งมั่นอย่างนี้แล้ว
ใจมันก็มีสติควบคุมอยู่ตลอดเวลา
เรียกอีกอย่างว่า "อยู่กับตัวรู้ตลอดเวลา"
ตัวรู้ก็คือ "สติ" นั่นเอง
หรือจะเรียกว่า"พุทโธ" ก็ได้
พุทโธที่ว่า รู้ ตื่น เบิกบาน ก็คือตัวสตินั้นแหละ
หลวงปู่ดูลย์ อตุโล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น