“...คนเราจะนั่งอยู่นิ่ง ๆ ไม่ได้
จะดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา...มันก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน
มันเป็นจังหวะ ๆ อยู่นี่...ดังนั้น เราก็เลยมาสร้างจังหวะ
หาวิธี...อย่างที่พระพุทธเจ้าท่านสอนเอาไว้ว่า
‘ให้มีสติเข้าไปกำหนดรู้ในอิริยาบถทั้ง ๔...ยืน-เดิน-นั่ง-นอน’
ให้มีสติเข้าไปกำหนดดูอันนี้
แต่เรากลับไม่เคยกำหนดรู้อันนี้...ทั้ง ๆ ที่เราพูดเป็น
ดังนั้น สิ่งนี้มันก็เลยไม่ปรากฏขึ้นมา
เมื่อเรารู้ในอิริยาบถทั้ง ๔ นี้แล้ว
ท่านยังสอนเพิ่มเข้าไปอีกว่า
‘ให้เรามีสติเข้าไปกำหนดรู้ในอิริยาบถย่อยทุกอิริยาบถ’
เช่น กะพริบตา เหลียวซ้าย-แลขวา ก้ม-เงย เอียงซ้าย-เอียงขวา
หายใจเข้า-หายใจออก...ให้มีสติเข้าไปกำหนดรู้ทั้งหมด
แต่ไม่ต้องไปว่า ‘สั้น’ - ว่า ‘ยาว’...ไม่ต้องว่าอะไรทั้งนั้น
ลมหยาบ-ลมละเอียด...ไม่ว่า ให้รู้สึกซือ ๆ (ให้รู้สึกเฉย ๆ)
ความรู้สึกซือ ๆ อันนี้...มันจะเป็นอะไร ?
มันจะเป็น(ของ)มันเอง
เพราะเฮ็ดซือ ๆ (เพราะทำเฉย ๆ)...มันก็ต้องเป็นขึ้นมาซือ ๆ
ทำซือ ๆ ...ไม่ใช่ทำหวังเอาอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่ใช่อย่างนั้น
จะว่าทำเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า...ก็ใช่
เพราะพระองค์ตรัสว่า
‘การบูชาพระตถาคตด้วยข้าวตอก ดอกไม้ ของหอมทั้งหลายนั้น
ไม่เป็นการบูชาพระพุทธเจ้า
ผู้ใดก็ตาม...ถ้าจะบูชาด้วยการปฏิบัติธรรม
ให้รู้ธรรม-เห็นธรรม-สมควรแก่ธรรม
จึงจะเป็นการบูชาพระพุทธเจ้า’
อันนี้ผมได้ยิน ได้ฟังมาจากครูบาอาจารย์
ซึ่งหมู่เพื่อนก็คงจะเคยได้ยินอยู่บ้างล่ะกระมัง...เรื่องอย่างนี้
พระ : ได้ยินอยู่ครับ
หลวงพ่อเทียน : ได้ยินอยู่นะ
พระ : ครับ
แต่แล้วเราก็ไม่รู้จักว่า
การบูชาพระพุทธเจ้านั้น...จริง ๆ เป็นอย่างใด
พวกเราไม่รู้จัก...มีแต่แค่ได้ยินมา
ผมก็เลยมาทำความเคลื่อนไหวนี่แหละ
แล้วก็...โอ! เกิดความรู้-ความเข้าใจขึ้น
คำว่า ‘บูชาพระพุทธเจ้า’ ก็หมายถึง
‘ทำความตื่นตัว ทำความรู้สึกตัว’...อย่างที่พระองค์สอนนั่นแหละ
คือ สอนให้เรามีสติอยู่ทุกเมื่อ...อันนี้แหละ มันเป็นเอง
ก็เลย ‘รู้ธรรม-เห็นธรรม’ จริง ๆ ...”
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
------------------------------------------------------------------------------------------------
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
※ ~ รู้สึกตัว - เป็นปกติ - อยู่กับปัจจุบัน ~ ※
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
รู้สึกกาย รู้สึกใจ
_/|\_ _/|\_ _/|\_
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น