มุตโตทัย โดย หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต (พ.ศ. ๒๔๑๓ - ๒๔๙๒)
อกิริยาเป็นที่สุดโลก สุดสมมติบัญญัติ
สัจจานํ จตุโร ปทา ขีณาสวา ชุติมันโต เต โลเก ปรินิพพุตา
สัจธรรมทั้ง ๔ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค ยังเป็นกิริยา
เพราะแต่ละสัจจะๆ ย่อมมีอาการต้องทำ คือ
ทุกข์ ต้องทำการกำหนดรู้
สมุทัย ต้องละ
นิโรธ ต้องทำให้แจ้ง
มรรค ต้องเจริญให้มาก
ดังนี้ ล้วนเป็นอาการที่จะต้องทำทั้งหมด
ถ้าเป็นอาการที่จะต้องทำ ก็ต้องเป็นกิริยา
เพราะเหตุนั้นจึงรวมความได้ว่า สัจจะทั้ง ๔ เป็นกิริยา
จึงสมกับบาทคาถาข้างต้นนั้น
ความว่า สัจจะทั้ง ๔ เป็นเท้า
หรือเป็นเครื่องเหยียบก้าวขึ้นไปหรือก้าวขึ้นไป ๔ พัก จึงจะเสร็จกิจ
ต่อจากนั้นจึงเรียกว่า อกิริยา
.
อุปมาดังเขียนเลข ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ๘ ๙ ๐
แล้วลบ ๑ – ๙ ทิ้งเสียเหลือแต่ ๐ (ศูนย์) ไม่เขียนอีกต่อไป
คงอ่านว่า ศูนย์แต่ไม่มีค่าอะไรเลย
จะนำไปบวกลบคูณหารกับเลขจำนวนใดๆ ไม่ได้ทั้งสิ้น
แต่จะปฏิเสธว่าไม่มีหาได้ไม่เพราะปรากฏอยู่ว่า ๐ (ศูนย์)
นี่แหละคือ ปัญญารอบรู้
เพราะทำลายกิริยา คือความสมมติ
หรือว่า ลบสมมติลงเสียจนหมดสิ้น
ไม่เข้าไปยึดถือสมมติทั้งหลาย
ภาพ วัดเสมียนนารี กรุงเทพฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น