27) “เดินวนเวียนจนเหนื่อยล้าเป็นที่สุด และเมื่อนั้นแหละที่ล้มลงกับพื้น เธอจะเข้าสู่ภาวะรอบด้านในการล้มนั้น”
ขยายความ วิธีนี้แนะให้ฝึกเดินเป็นวงกลมอยู่อย่างนั้น จนเหนื่อยล้าถึงที่สุด คือให้เดินเป็นวงกลมจนกว่าผู้นั้นจะเกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าถึงที่สุด แม้ใจจะพยายามบอกเราว่า “ตอนนี้เหนื่อยล้ามากเหลือเกินแล้ว” ก็จงอย่าเลิกเดิน จงอย่าไปใส่ใจกับคำพูดของใจที่พยายามหว่านล้อมให้เราเลิกเดิน แต่จงเดินต่อไป อย่าหยุดจนกว่าจะเกิดความรู้สึกที่ว่านี้เอง จนกว่าจะเกิดความรู้สึกหมดแรงขนาดอีกก้าวเดียวก็ไม่อาจก้าวต่อไปได้อีกแล้ว ในชั่วขณะนั้นแหละที่เราจะรู้สึกว่า เราขยับร่างกายไม่ได้แล้วมันจะล้ม ร่างกายนี้หนักเหลือเกิน “เมื่อนั้นแหละที่ล้มลงกับพื้น” การล้มลงกับพื้นของผู้นั้น จะต้องเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติอย่างไม่จงใจ ตรงนี้แหละที่เป็นเคล็ดสำคัญที่สุดของวิธีนี้ เพราะเมื่อคนเราล้มลงกับพื้น ในขณะที่ถึงจุดสุดขีดแล้ว เราจะเข้าถึงภาวะรอบด้าน ร่างของเราเป็นหนึ่งเดียวในตอนที่ล้ม และเราจะรู้สึกถึงความเป็นหนึ่งเดียวของตัวเอง ซึ่งตันตระเรียกว่า “ภาวะรอบด้าน” อันเป็นสภาพที่เรารู้สึกถึงศูนย์กลางภายในของตัวเรา
พลังงานในตัวเรานั้นมีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นที่หนึ่ง เป็นพลังงานที่ร่างกายใช้ในชีวิตประจำวันซึ่งหมดไปง่าย เวลาหมดต้องนอนหลับพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพลังกลับคืนมา ชั้นที่สอง เป็นพลังงานที่สำรองสำหรับใช้ในกรณีฉุกเฉิน ซึ่งอยู่ลึกลงไป ชั้นที่สาม เป็นพลังงานของจักรวาลที่ไม่มีขีดจำกัด เมื่อคนเรานอนหลับลึก พลังงานชั้นที่หนึ่งจะถึงพลังงานของจักรวาลจากชั้นที่สามมาใช้ฟื้นฟูพลัง
วิธีการนี้ของตันตระคือ วิธีที่มุ่งจะใช้พลังงานชั้นที่สองให้หมดไป เพื่อเข้าถึงพลังงานชั้นที่สามหรือต้นตอของพลังงานของจักรวาลที่ไร้ขีดจำกัดโดยตรงนั่นเอง เพราะช่วงขณะนั้นแหละ ที่ตัวเราจะตกลงสู่มหาสมุทรแห่งพลังงานของจักรวาล แล้วตัวเราจะกลายเป็นหนึ่งเดียว เป็นทั้งหมด ไม่มีรอยแตกแยกระหว่างตัวตนกับจักรวาลอีกต่อไป อนึ่ง วิธีการนี้เหมาะสำหรับการฝึกเป็นกลุ่มมากกว่าการฝึกคนเดียว เพราะการฝึกเป็นกลุ่มจะสามารถฝึกจนเลยจุดความเหนื่อยในระดับพลังงานชั้นที่หนึ่ง และไปเค้นพลังงานชั้นที่สองได้ง่ายกว่าการฝึกคนเดียว (ยังมีต่อ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น