(38) “จงอาบเสียงท่ามกลางเสียงเท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น ในท่ามกลางเสียงของน้ำตกที่ไหลมาไม่ขาดสาย หรือใช้นิ้วแหย่ไปในรูหูแล้วฟังเสียงในท่ามกลางเสียงอีกทีหนึ่ง”
วิธีนี้ใช้การรู้สึกถึงตัวตนของตัวเองในท่ามกลางเสียง โดยที่เราต้องไม่ลืมว่า
ไม่ว่าเราจะไปอยู่ที่ไหนก็ตาม ไม่ว่าในป่าเขา ในเมือง ในวัด หรือในห้างสรรพสินค้า ตัวเราก็ยังคงอยู่ท่ามกลางเสียงอยู่ดี ในตอนที่เราได้ยินเสียงนี้ เราใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางแล้วเสียงเข้ามาหาตัวเราจากรอบทิศ ตรงนี้แหละที่เป็นเคล็ดสำคัญ กล่าวคือ เมื่อเรานั่งหลับตาภาวนาทำสมาธิ เราจะเป็นศูนย์กลางของเสียงต่างๆ ที่เข้ามาหาตัวเราเสมอ โดยเราจะต้องตระหนักให้ได้ว่า ตัวเราคือศูนย์กลางที่ไร้เสียง และเป็นศูนย์กลางของจักรวาลด้วย เพราะศูนย์กลางคือความสงัดงันที่ไร้เสียงใดๆ ตัวเราแค่รู้ แค่ฟังเสียงอยู่เท่านั้น “#เสียงในท่ามกลางเสียง” คือเสียงที่ไร้เสียง หรือเสียงแห่งความเงียบสงัดนั่นเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น